Λανθάνουσα γλώσσα...

«Τέτοιους πολιτικούς είχαμε δυστυχώς πολλούς στη χώρα μας, γιαυτό και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε».

...Επωνύμου του Έλληνος, πασοκαρχηγού


25/7/09

Λαέ προχώρα!

σώσε τη Μεσοχώρα!
και μαζί μ' αυτήν πολλά, πάρα πολλά
που πάνε να μάς κλέψουν οι πολιτικάντηδες.

Στην "καρδιά" της Νότιας Πίνδου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων, συντελείται από πολλά χρόνια ένα στυγερό έγκλημα κατά της φύσης και του λαού μας, η εκτροπή του Αχελώου.
Ένα στυγερό έγκλημα, που το ξεκίνησε ο αείμνηστος(*) λαοπλάνος "χαρισματικός" και που, παρά τις αλλεπάλληλες αντίθετες αποφάσεις του ΣτΕ(**), συνεχίζεται από τον αυθαιρετούχο "θεσσαλάρχη" πολιτικάντη. Πάντοτε για να φενακίζονται κάποιοι αγρότες και άλλοι και να τους δίνουν μερικούς ψήφους.
Διαβάστε την παρακάτω(***) ανακοίνωση των φορέων που οργανώνουν το ΟΙΚΟ-κάμπινγκ και μορφώστε γνώμη.
Εκτενέστερη ενημέρωση ΕΔΩ αλλά και εδώ.
Ωραίες αεροφωτογραφίες θα δείτε όμως ΕΔΩ.


Όχι στην εκτροπή του Αχελώου
Όχι στο φράγμα Μεσοχώρας


Στις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού τολμάμε να ανοίξουμε ίσως το πιο καυτό θέμα της εποχής: Το θέμα των Νερών, της Ενέργειας, της προστασίας των ποταμών γενικά αλλά και του Αχελώου ειδικά.. Ζητήματα παγκόσμια που στην Ελλάδα – στην Θεσσαλία και στα Τρίκαλα ιδιαίτερα- έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Δεν είναι μόνο το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης υδάτων για άρδευση και ύδρευση, είναι και το θέμα της μόλυνσης των υδατικών αποθεμάτων, είναι το πρόβλημα της ποιότητας του πόσιμου νερού και κυρίως η καταστροφή και η μόλυνση των ποταμών μαζί με τη δραματική πτώση του υδροφορέα.
Στην εποχή όμως της κλιματικής αλλαγής πρέπει με την ίδια ένταση να δούμε όχι μόνο πόση και πώς καταναλώνουμε ενέργεια, αλλά και πώς την παράγουμε.
Στην σημερινή κατάσταση δεν φτάσαμε από την κακή μας την τύχη. Ευθύνη έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η εμπέδωση μιας αντίληψης τόσο στους χρήστες όσο και στους αρμόδιους φορείς ότι το νερό είναι ένας αστείρευτος πόρος, η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των γεωτρήσεων, η εγκληματική μόλυνση των ποταμών από τα φυτοφάρμακα τις βιομηχανικές και αστικές χρήσεις, ταυτόχρονα με την παντελή απουσία πολιτικών ουσιαστικής διαχείρισης των υδατικών αποθεμάτων, συνέβαλαν στο να φτάσουμε στην σημερινή δραματική κατάσταση στην Ελλάδα και στην Θεσσαλία ειδικότερα.
Το επιχειρούμενο (διαρκώς...) έγκλημα της εκτροπής του Αχελώου, παρά τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ(**) στην πορεία των χρόνων και την αναμονή της απόφασης από ΔΕΚ(**), παρά τις απανωτές κοινοτικές οδηγίες, παρά την απόλυτη και κατηγορηματική άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει αυτό το ανοσιούργημα, αποτελεί συνέχεια της μεταπολεμικής ''ανάπτυξης'' με ''ποσοτικά'' μονάχα κριτήρια, εις βάρος πάντα του περιβάλλοντος του φυσικού πλούτου και πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας, εις βάρος της ποιότητας ζωής μας, εις βάρος εν τέλει της ίδιας μας της ζωής...
... Και ο Αχελώος; Ο μεγαλύτερος σε μήκος φυσικός υδάτινος δρόμος της ελληνικής επικράτειας; H πλούσια πανίδα και χλωρίδα του; Από τα μοναδικά παγκοσμίως το Δέλτα του! Τι θα απογίνει; 600 εκατ. κυβικά τον χρόνο - λέει - θα εκτραπούν μονάχα. Αντί για 1,5 δισ. που ήταν αρχικά. Πρέπει λοιπόν να είμαστε και ευχαριστημένοι που μας κάνουν και έκπτωση! Και η Θεσσαλία; Τον έχει όντως ανάγκη τον... μυθικό θεό της αρχαιότητας;
Ποιοι αλήθεια ευθύνονται για τις χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις στον κάμπο; Για την αποξήρανση του εξαιρετικού κάλλους υγροβιότοπου της Κάρλας; Για την κατασπατάληση των πλούσιων υδατικών αποθεμάτων της θεσσαλικής γης; Για τη φοβερή ρύπανση από λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αστικά και βιομηχανικά απόβλητα του Πηνειού;
Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να σωθεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως υπουργείο (ναι υπουργείο!) - αμιγώς - Περιβάλλοντος και Υδατικής Πολιτικής, γιατί όπως λέει και ο ποιητής, ''το μέλλον έχει πολλή ξηρασία''. Υπάρχουν τρόποι ήπιας μορφής για την εξασφάλιση υδατικών πόρων για τον κάμπο. Όπως είναι η άμεση καταγραφή και κατάργηση όλων των παράνομων γεωτρήσεων, η κατασκευή πολλών μικρών ταμιευτήρων στα γύρω ορεινά, ο τεχνητός εμπλουτισμός των υπόγειων υδροφορέων, ο δραστικός περιορισμός των εξαιρετικά υδροβόρων καλλιεργειών όπως το μπαμπάκι, που έτσι κι αλλιώς είναι βέβαιο ότι, έστω και περιορισμένα τώρα, δεν θα επιδοτούνται εις το διηνεκές.
Ακόμη, η εφαρμογή μεθόδων άρδευσης υψηλής απόδοσης που εξασφαλίζουν ταυτόχρονα σημαντική εξοικονόμηση νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τα στάγδην συστήματα, η χρησιμοποίηση αστικών λυμάτων έπειτα από επεξεργασία κ.ο.κ. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν πολλές. Που δεν χωρούν όμως σε αγύριστα (υπουργικά) κεφάλια. Εάν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο διαχείρισης των νερών δεν μας φτάνουν ούτε 10 Αχελώοι.
Η εμμονή στις κατασκευαστικές λύσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες ανάγκες σε νερό είναι ένας πλασματικός τρόπος για να διορθωθεί «στα γρήγορα» η κρίση του νερού. Πιο ασφαλής λύση μακροπρόθεσμα είναι η δέσμευση για υγιή ποτάμια και υγροτόπους ως πρώτο βήμα για τη διατήρηση του νερού, η οποία μπορεί να συμπληρώνεται από άλλες μεθόδους όσο το δυνατό πιο βιώσιμες, και μόνο όταν αυτές είναι απολύτως απαραίτητες.
Η σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων λειψυδρίας έχει ξεπεράσει τις παρωχημένες εμμονές με τα μεγαλεπήβολα κατασκευαστικά έργα, όπως οι εκτροπές των ποταμών. Η διεθνής επιστημονική κοινότητα τονίζει συνεχώς την ανάγκη για ολοκληρωμένη και μακροπρόθεσμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και κατεπείγουσα προστασία των φυσικών διαδρομών του νερού.
Στην Ελλάδα δυστυχώς έχουμε «κολλήσει» στη σκανδαλώδη πλέον εκτροπή του Αχελώου που όχι απλώς δε θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα προκαλέσει σειρά από σοβαρές επιπτώσεις και θα κοστίσει τεράστια ποσά στον κρατικό προϋπολογισμό, (500 εκ Ευρώ μέχρι τώρα και άλλα 300 εκ. ευρώ για να ολοκληρωθεί ) καταδικάζοντας τους Θεσσαλούς αγρότες σε αφανισμό και το κάμπο σε ερημοποίηση. Οι αγρότες είναι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα αυτού του «φαραωνικού» έργου και όσοι επιμένουν σε αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη.
Την ίδια στιγμή στην Μεσοχώρα ολοκληρώνεται ακόμα ένα έγκλημα, ένα μεγάλο φράγμα που η τεχνητή του λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς της περιοχής. Θα αφανίσει τον πολιτισμό και την πολιτιστική κληρονομιά μιας ολόκληρης περιοχής.
Η πολιτεία αδυνατώντας για δεκαετίες να πείσει την τοπική κοινωνία και του Μεσοχωρίτες για την αναγκαιότητα των έργων καταφεύγει για ακόμη μια φορά σε αναγκαστικούς νόμους – 3734/2009 – που όχι μόνο παραδίδουν το χωριό στα συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα παραβιάζουν κατάφωρα τον νομικό μας πολιτισμό μαζί με κάθε αίσθηση περί δικαίου και δημοκρατίας.
Πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί Οικισμοί θα χαθούν για πάντα κάτω από το νερό και θα θυσιαστούν στο βωμό μια αβέβαιης «ανάπτυξης» και των συμφερόντων, αν ολοκληρωθεί και το φράγμα της Συκιάς.
Αν τα τεράστια ποσά που σκανδαλωδώς δαπανώνται για τα έργα της εκτροπής, επενδύονταν σε μικρότερα και συμβατά με το περιβάλλον και τον άνθρωπο έργα, το πρόβλημα της λειψυδρίας στην Θεσσαλία θα είχε προ πολλού αντιμετωπιστεί. Ταυτόχρονα δεν θα είχαμε αυτές τις μη αναστρέψιμες βλάβες στο περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας
Η υπόθεση της προστασίας του περιβάλλοντος σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι υπόθεση όλων μας. Η προστασία των ποταμών μας και η εξασφάλιση για ολόκληρο τον πληθυσμό δωρεάν ποιοτικού πόσιμου νερού, είναι ανθρώπινο δικαίωμα και βασική υποχρέωση της πολιτείας.
Η παραγωγή ενέργειας από μεγάλα φράγματα – πάνω από 15 μ ύψος – δεν μπορεί να θεωρείται ΑΠΕ(**) γιατί οι βλάβες που προκαλούν στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, είναι τόσο μεγάλες και ανεπανόρθωτες σε βαθμό που καμία επιστημονική μέθοδος να μπορεί να τις μετρήσει.
Εκεί στο θέατρο της επαπειλούμενης καταστροφής, στην Μεσοχώρα 5 με 15 Αυγούστου, να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών.
Να σχεδιάσουμε τα επόμενα κοινά βήματά μας για να σταματήσουμε τελεσίδικα την εκτροπή, αλλά και το φράγμα της Μεσοχώρας. Να αποπειραθούμε την οικοδόμηση ενός μεγάλου ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, το οποίο κερδίζοντας τη μάχη του Αχελώου και της Μεσοχώρας, να μπορεί μελλοντικά να βάζει φραγμούς στα κάθε είδους σχέδια των συμφερόντων και των κυβερνήσεων πού καταστρέφουν τη φύση και το περιβάλλον, παραδίδοντας τους ελεύθερους χώρους και τους φυσικούς πόρους στην άγρια εκμετάλλευση.

----------------
(*) Για ΑΛΛΟΥΣ λόγους από εκείνους που θα επιθυμούσαν οι πιστοί του «οπαδοί».
(**) Aκρωνύμια για το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
(***) Τα χρώματα και οι «υπογραμμίσεις» είναι δική μου επιλογή.
.

9 σχόλια:

anonymos είπε...

Aγαπητέ Ατρέα, έχω την γνώμη ότι εάν θέλετε να καλέσετε τον λαό σε συμπαράσταση και συμμετοχή πρέπει να του εκθέσετε το πρόβλημα σ' όλες του τις πτυχές.

Κατ' αρχήν ελάχιστοι γνωρίζουν ότι εκτροπή του Αχελώου σημαίνει: εκτροπή της ροής του Αχελώου προς τον Πηνειό. Ναι, έτσι είναι. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι αυτή η διοχέτευση προς τον Θεσσαλικό κάμπο θα γίνει μέσω αγωγών και οργανωμένου σχεδίου, και η διαμάχη φαντάζει απλά τοπικιστική.

Ορθή η άποψη ότι η διαχείριση των νερών πρέπει να ακολουθεί συνολικό σχεδιασμό.
Παράδειγμα συνολικής διαχείρισης του υδάτινου πλούτου προς όφελος του κοινωνικού συνόλου υφίσταται εδώ και χρόνια στον Νομό Χανίων, απ' όπου όλοι μπορούν να αντλήσουν τεχνογνωσία και να βοηθηθούν προς έναν εμπράγματο σχεδιασμό.

Σπίθας είπε...

Εκτροπή Αχελώου:)
Από το 1984 γινόντουσαν "σχέδια" και συγκεντρώσεις για το μεγαλόπνοο σχέδιο που δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση, ότι θα λύσει προβλήματα. Ήθελαν να στείλουν νερό προς Λάρισα μεριά..
Αλλά το νερό είναι λίγο και τα έργα πολλά.
Ένα πολύ σοβαρό θέμα,αν και δεν είμαι ο καταλληλότερος, είναι ότιτο σχέδιο αυτό επεμβαίνει πολύ βίαια στην φύση με άγνωστα τα αποτελέσματα..

Θα τα ξαναπούμε, αγαπητέ!
Την καλησπέρα μου :)

akrat είπε...

καλημέρα
και να πω κάτι????????
άμα δεν γίνει τι θα γίνει?
και αν γίνει πως θα γίνει?
και τι θα γίνει άμα δεν δίνει ο εις στον άλλον?
δεν μας δίνεις σοφία...
φώτισέ μας

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

"Εκεί στο θέατρο της επαπειλούμενης καταστροφής, στην Μεσοχώρα 5 με 15 Αυγούστου, να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών."

Eλπίζω, όλα αυτά να μη μείνουν σε επίπεδο συζήτησης αλλά, να αναληφθούν και δράσεις...!

Καλή Επιτυχία και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ :))

Ατρεύς είπε...

Aγαπητή φίλη και αγαπητοί φίλοι,
ευχαριστώ για τις ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και συστάσεις σας.
Η αφεντιά μου πάντως παρότι ...αρχηγός "κόμματος", πρόσφατα γνώρισα την κίνηση αυτή.
Εκείνο που κατάλαβα είναι ότι επειδή δεν «πρόσκεινται» {ως σύνολο - αδιάφορο τί κάνει ως άτομο καθένας} σε κάποιο κόμμα δεν απόκτησαν έως τώρα αρκετή δύναμη για να κλείσουν κάποια εθνική οδό... με ή χωρίς τρακτέρ.

Όμως η επιτυχία της κίνησης εναντίον των 5 εργοστασίων (εισαγόμενου!!!) λιθάνθρακα για παραγωγή ηλεκτρισμού που σχεδίαζε η ΔΕΗ, δείχνει ότι οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν να αλλάξουν πράμματα και ΧΩΡΙΣ την "πλαισίωση"-"καθοδήγηση" από κόμματα...
Ή, πιο πικρόχολα, ακριβώς διότι δεν την είχαν...

Εκείνο που μέ συγκλόνισε πάντως {κι ας είναι αυτό μιά απάντηση στον "Akrat"} ήταν η πληροφορία, από άλλη πηγή αυτή, ότι ήδη από το 1960(!!!) υπάρχουν δύο μελέτες, πληρωμένες από την τότε ελληνική κυβέρνηση της ΕΡΕ, μία ενός ξένου και άλλη μία ενός έλληνα ειδικού, οι οποίες κατάληγαν στην σύσταση ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΧΘΕΙ η καλλιέργεια βαμβακιού στον θεσσαλικό κάμπο διότι οι υδάτινοι πόροι της χώρας ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΟΥΣΑΝ για τόσο υδροβόρα καλλιέργεια!!!
Άλλως όμως έδοξεν {τω θείω...} Καραμανλή...
Και η καλλιέργεια βαμβακιού ήρθε και βασίλεψε....


Όποιον πάντως τον φέρνει ο δρόμος από τη Μεσοχώρα, ας έρθει, έστω το Σαββαροκύριακο.
ΚΑΙ ωραία θα είναι ΚΑΙ θα μπορεί να συμβάλλει στη συζήτηση και τις δράσεις που οργανώνονται.

Καλή αντάμωση.

akrat είπε...

ναι τώρα πες με και Καραμανλικό...
Μήπως είμαι Παναθηναικός?
Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Ατρεύς είπε...

@ Akrat

με το τελευταίο ...είδος είμαι παντελώς άσχετος.
Δυόμισυ φορές έχω πάει σε ποδοσφαιρικό μάτς, μία το 1955, μισή το 1975 και ακόμα μία το 1978.
Και μόνον ένα μάτς έχω ιδεί στην Τιβί: Του Παναθηναϊκού με τον Άγιαξ στο Γουέμπλεϋ.

Μαύρα χάλια. Τί να περιμένει κανείς από μένα;;;

Κλαζoμένιoς είπε...

Ατρέα,
βγήκε τίποτε από το κάμπινγκ και τις άλλες εκδηλώσεις στη Μεσοχώρα;

Για δώσε περιγραφή.

Γιαυτό σέ "στείλαμε" εκεί...

Ατρεύς είπε...

Πολύ καλό ήταν το κλίμα στο κάμπινγκ και γενικότερα στις εκδηλώσεις.

Ίσως όμως η λύση, η αποφυγή του μεγάλου Σουφλοπαπανδρεϊκού εγκλήματος, να δοθεί με τις εκλογές.

Θα δούμε.

Δεν ευκαιρώ για περισσότερα τώρα.